X Cherso

Mijn hele timeline stond er gisteravond vol mee. Met X Cherso, dat te zien was op RTL5. Daarom besloot ik om er maar een blog over te schrijven. Dus kijk ik het nu terug op RTL gemist – of RTL XL, zoals het tegenwoordig heet -, aangezien ik het gisteren weigerde te kijken.

Aanvankelijk dacht ik dat X Cherso gewoon weer een nieuwe versie was van Oh Oh Cherso, waar je ziet hoe acht Hagenezen drie weken lang feesten, zuipen en met hun geslachtsdelen zwaaien op het zonovergoten Chersonissos. Niets blijkt minder waar.

X Cherso blijkt een soort talentenjacht te zijn, alsof we er daar nog niet genoeg van hadden gehad. Een talentenjacht waarin de acht Hagenezen op zoek gaan naar twee nieuwe mensen, om mee te nemen naar Chersonissos, want er zijn blijkbaar twee stoelen over in het vliegtuig en Robert aka Jokertje is vast bang in het donker en durft vast niet alleen te slapen.

Het programma begint met een Snipertje die ineens al zijn testosteron is verloren, Barbie die zegt dat ze de gekste is, Matsoe Matsoe die zichzelf blijft, Elize zonder bijnaam die nu denkt dat ze Priscilla heet en zegt dat ze het met iedereen wel zou doen en ten slotte Tony alias Sterretje die vraagt waar je openstaande kier zicht bevindt. De eerste lading hersencellen is inmiddels heengegaan.

Ikzelf zou nog liever in een brandende vuilcontainer gedumpt worden dan dat ik aan zo’n programma mee zou doen, maar daar schijnen een heleboel jongens en meisjes anders over te denken. Honderden stuks, om precies te zijn. De kandidaten blijken voor het grootste gedeelte te bestaan uit meisjes die meer make-up dragen dan kleren en jongens met van die glimmende jassen met bontkragen, gouden kettingen en oorbellen. Ook de UGGs en de blackberry’s vliegen in het rond. Ik graaf inmiddels een massagraf voor mijn hersencellen.

De jury van deze talentenjacht bestaat verrassend genoeg uit de acht Hagenezen. De jongens keuren de meisjes, de meisjes keuren de jongens. Het wordt door de jongens meteen even heel duidelijk gemaakt dat je als meisje sowieso al niet wint als je geen tieten hebt en/of meer dan twee hersencellen. Ook de meisjes hebben een heel eisenpakket voor de jongens die mee willen.

Zo’n beetje het enige wat de meisjes die graag meewillen naar Chersonissos moeten doen is met hun kont zwaaien en de jongens moeten hun sixpack laten zien. Als die sixpack ontbreekt is het meteen over en uit met de pret en kun je dat ticket naar Griekenland wel vergeten. Het is mij inmiddels niet meer duidelijk waarom dit een talentenjacht heet, want het talent bij de kandidaten is ver te zoeken. Héél ver.

Het eerste reclameblok is inmiddels aangebroken. Ik besluit dat mijn overige hersencellen nog niet klaar zijn voor de dood. Ze kunnen het niet meer aan.

* klikt op kruisje rechtsboven in de hoek*

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | 1 reactie

Julie gaat bloggen.

Het is niet voor niks dat ik voorheen geen blog had, maar wel twitter. Na die beruchte, beroemde, door veel mensen gehate, maar ook door veel mensen geliefde 140 tekens heb ik eigenlijk wel verteld wat ik vertellen wou. De inspiratie is dan op. Maar aangezien dit stukje nu al langer is dan die 140 tekens, blijkt dat ik het dus wèl kan. Of denk te kunnen. Maar misschien is dat wel genoeg. Iets denken te kunnen. Of iets willen kunnen. Want als je iets echt wilt, dan kun je het ook.

Daarom ga ik bloggen. Wie weet wordt het nog wel wat. Wie weet verover ik de wereld er wel mee, als blijkt dat ik hier talent voor heb. Misschien ligt straks de wereld wel aan mijn voeten. Misschien heb ik straks wel miljoenen fans over de hele wereld. Misschien kom ik later wel in geschiedenisboeken te staan. Misschien praten ze over honderdmiljoen jaar nog steeds over mij. Misschien ontvang ik wel een lintje. Misschien krijg ik wel een pauselijke onderscheiding. Misschien maken ze later standbeelden van mij. Wie weet win ik wel de nobelprijs.

Of niet, natuurlijk.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | 5 reacties